ding 23

De taart geeft het al aan: het eind is in zicht alleen ding 23 nog (en zussie is ook jarig morgen) terwijl de anderen van de groep of al klaar zijn (biebnijn) of nog zitten te zweten op gemiste dingen (duizendpoot en kwebbelkaatje) stort ik me op de evaluatie.

Zo in groepsverband is dit de ideale manier om een bijscholing als dit te doen. Weliswaar uit nood geboren, maar toch het werkt. Gezellig en leerzaam -> wat de één niet weet, weet de ander wel (bv. loepie). Naast het gezamenlijk gemopper waarom iets niet lukt (vaak verkeerd lezen) ook de hilariteit waarom het bij de één wel lukt en bij de ander niet (reslultaat: gezamenlijk probleem oplossen).

Alles wat bij erbij 23 dingen voorbij kwam was voor mij niet allemaal interessant. wat wel interessant waren de items met foto's en muziek. Maar wat doe ik ermee? Niet veel ben ik bang. Komt waarschijnlijk ook omdat ik op afdelingen werk waar weinig onderdelen van 23 dingen gebruikt worden. Wat wel een eye-opener was het bestaan van Google-docs, maar ja dat was al weer verouderd hoorde ik.

Na het volgen van deze serie 23 dingen heb ik niet meer het gevoel van "waar gaat dit over" en dat is wel zo prettig.

En wat de Zen betreft.

De grootste digibeet in mijn familie (75+) is er met mijn Zen vandoor -> geweldig apparaat volgens hem.

ding 22

Gelukkig was het artikel Into a new world of librarianship van Michael Stephens verschenen in een samenvatting door Anita van Lierop en was dit goed te snappen ook gaf het duidelijk aan wat de bedoeling van Bibliothecaris 2.0 is.
Dat de bibliotheek er over 5 of 10 jaar er anders uitziet dan nu is niet zo verwonderlijk als je alleen al kijkt wat er de afgelopen 5 tot 10 jaar aan veranderingen heeft plaats gevonden.
Als bibliotheek hou je toch eigenlijk al heel lang rekening mee met wat de lener vraagt (video's, dvd's, internet).
Een duidelijk geval van vraag en aanbod alleen hoe kom je er nu duidelijk achter wat de lezer wil? Bij de inlichtingendiensten zit je, net als in de balie, veel dichter op wat de lezer wil.
Terwijl wij, als uitvoerenden voor de jeugd) hier niet echt mee geconfronteerd worden. Wij (als jeugdbieb mensen) bieden leuke dingen aan en dan wordt het door de scholen / peuterspeelzalen afgenomen of niet. Een simpele vorm van vraag en aanbod is er haast niet.
Gezien de giga hoeveelheid werk die wij hebben (en ook zelf creeeren) hebben we ook niet veel tijd om ons actief bezig te houden met bv een groep jeugdbibliotheek bij bibliotheek20.ing.com. De vakliteratuur en email bijhouden is al een hele kluif.

ding 21

De Aquabrowser: de één zweert erbij de ander vindt het een "rotding". Zelf ben ik er niet zo kapot van vooral niet als je veel en vaak wat in de catalogus op moet zoeken. Er wordt van alles bijgehaald wat er niet bijhoort. Bij mies en vis komt zelfs de binnensleepvaart om de hoek kijken. Voor snel zoeken ->gewoon de catalogus.

Het geven van reacties op boeken die in de catalogus staan weet ik niet of dit handig is, misschien dat je als collectioneerder er wat meekunt als je aan bepaalde boeken twijfelt (veel mensen gelezen en wat vonden ze ervan, beetje vergelijkbaar als een krantenrecentie).
Aan de andere kant als je als kritische lezer je recentie over een boek achterlaat in hoeverre is dit dan bepalend en wie controleerd er vanuit de bibliotheek of er niet echt bagger wordt geschreven? of recenties bij de verkeerde lijst zoals marco Bosato bij de lijst van Agatha Cristie?
Mocht dit ingevoerd gaan worden dan zal er toch contole op de recenties uitgevoerd moeten worden.
Een eigen boekenlijst samenstellen gaat misschien net zo handig als met een eigen boekenkast samenstellen op het net, maar ja ik hou niet van lijstjes.